ผมเดินทางไปกุ้ยหลิน มณฑลกวางสี ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 12-16 ตุลาคม 2552

จะบอกว่าเป็นมหัศจรรย์ของบุญเริ่มแรกก็ได้เพราะไปตามคำเชิญของมหาวิทยาลัยธนบุรี

ก่อนเดินทางไปก็เตรียมการต่าง ๆ เอาไว้เรียบร้อย ลูกชายลูกสาวก็ตามหลานมาดูแลเป็นเพื่อน

ฝากกุญแจรถยนต์เอาไว้ให้ลูกชายบอกให้เขาสตาร์ทรถทุกวันเพราะผมเริ่มเห็นอาการสตาร์ทไม่ค่อยติด

จึงเป็นห่วงว่าถ้าไม่สตาร์ทรถเอาไว้จะสตาร์ทไม่ติดเมื่อกลับมา

 

เช้าวันที่ 17 ตุลาคม 2552 ผมตื่นสายมากเพราะเหน็ดเหนื่อยมากับการเดินทางหลายวัน

นัดหมายว่าจะเดินทางกลับบ้านที่เพชรบุรีในตอนเย็น  โดยจะส่งนีน่ากับคุณแม่ที่ศูนย์เยาวชนเกียกกาย

จากนั้นจะพาหลานสามคนไปส่งกลับบ้านที่เพชรบุรี  หลังจากที่มาอยู่เป็นเพื่อนลูกของผม

 

บ่ายสามโมงผมก็ลงจากห้องมาที่จอดรถของแมนชั่น  สตาร์ทรถตามปกติปรากฎว่ารถไม่ติด

ตรวจสอบแล้วพบว่าน้ำกลั่นในแบตเตอรี่แห้ง ผมหันรีหันขวางและขอรบกวนเพื่อนบ้านนำรถมาต่อแบตเตอรี่ปรากฎว่ารถติดปกติ

ผมก็ให้นีน่าไปซื้อนำกลั่นมาเติมและคิดว่าจะขับรถไปเลยเพื่อเป็นการชาร์จไฟให้แบตเตอรี่ไปด้วย

ด้วยความระแวงว่าไฟจะชาร์ตไม่เต็มก็เลยไม่ยอมดับเครื่อง  จนส่งนีน่าและคุณแม่มาศเรียบร้อย

ก็ขับรวดเดียวจนไปถึงเพชรบุรี   ส่งหลานที่บ้านญาติเรียบร้อย  ก็มั่นใจว่าไฟแบตเตอรี่ชาร์ตเต็มแล้ว

ก็จอดรถที่บ้านน้องสาวหน้าวัดพระนอน  เข้าไปนั่งคุยอยู่นานเพราะเอาของฝากไปแจกด้วย

เมื่อมาที่รถก็สตาร์ทติดเป็นปกติดีเพราะไฟแบตเตอรี่ชาร์ตเต็มแล้ว  จากนั้่นก็กลับบ้านเอารถไปจอด

 

เช้าวันที่ 18 ตุลาคม 2552 ผมรีบตื่นเพราะจะไปทำบุญที่สำนักสงฆ์ศิริธรรม (ถ้ำชี)  และต้องซื้อน้ำเต้าหู้ให้คุณแม่ก่อนไปวัดเสมอ

ผมอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย ก็ไปเปิดประตูบ้านแล้วก็ไปที่รถเพื่อจะออกรถ

เกิดอาการระแวงนึกอยู่ในใจว่าจะสตาร์ทติดไหม  แล้วสิ่งที่ผมกลัวก็เกิดขึ้น

ผมบิดลูกกุญแจรถ เสียงดังแครก ๆ  สตาร์ทไม่ติด

ผมหยุดบิดลูกกุญแจ แล้วถอนหายใจ คิดว่าคงไม่ได้ทำบุญแล้ว หรือไม่ก็คงวุ่นกับการชาร์ตแบตฯ ทั้งวัน

 

ผมพูดในใจว่า "จะไปทำบุญ"  คือจะไปทำบุญแล้วทำไมต้องเป็นอย่างงี้

จากนั้นก็บิดลูกกุญแจ 

เป็นมหัศจรรย์ของการจะไปทำบุญของผม  รถสตาร์ทติด

มันคงบังเอิญมีไฟค้างอยู่บ้าง  ผมดีใจรีบไปซื้อของทำบุญในตลาดและเดินไปซื้อน้ำเต้าหู้ให้คุณแม่ผม

ขับรถไปก็พยายามวิ่งเร็ว ๆ เพื่อให้ไฟแบตเตอรี่ชาร์ตไปด้วย  ภาวนาว่าให้สตาร์ทติดทั้งวัน

ผมจอดรถในตลาดด้วยความวิตกว่าเดี๋ยวกลับมาจะสตาร์ทติดหรือไม่

เมื่อซื้อของเสร็จกลับมาที่รถ  ก็พูดในใจอีกครั้งว่า "จะไปทำบุญ" รถก็สตาร์ทติดปกติดี  งั้นก็คงไม่มีอะไร

ผมคิดว่าเดี๋ยวกลับจากวัดก็จะไปรถไปเช็คแบตเตอรี่

 

ผมนำของขึ้นไปทำบุญบนวัด ถวายสังฆทาน กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้คุณพ่อ ญาติพี่น้อง เจ้ากรรมนายเวร

จากนั้นก็ทานข้าวเช้าที่วัด  แล้วก็ลงมาที่รถ  ความตั้งใจแรกคือ เดี๋ยวจะเอารถไปเช็คแบตเตอรี่

แล้วผมก็สตาร์ทรถ  เสียงดังแครก  ๆ เหมือนเมื่อตอนเช้าก่อนมาทำบุญ

สตาร์ทเท่าไหร่ก็ไม่ติด   คิดอยู่ในใจแบบขำ ๆ "กูจะกลับบ้าน"  มันก็สตาร์ทไม่ติดเหมือนเดิม

 

เขามาส่งผมทำบุญเรียบร้อยแล้ว คราวนี้ก็ตาผมต้องบำรุงรักษาเขาบ้าง

ถ้าไม่มาทำบุญเมื่อเช้า คงสตาร์ทไม่ติดตั้งแต่เช้าแล้ว

ไม่มีคำอธิบายว่าทำไมรถสตาร์ทติดในตอนเช้า  แต่สตาร์ทไม่ติดหลังจากลงจากวัด

ทั้งที่วิ่งจนไฟชาร์ตพอแล้วน่าจะสตาร์ทติดมากกว่าที่จะสตาร์ทติดในช่วงเช้า

 

ผมไม่สนใจว่าเหตุผลคืออะไร ผมได้มาทำบุญแล้ว